Vervoeging van het Duitse werkwoord ab-erkennen 〈Vragende zin〉
De vervoeging van het werkwoord aberkennen (afnemen, afwijzen) is onregelmatig. De basisvormen zijn erkennt ab?, erkannte ab? en hat aberkannt?. Het hulpwerkwoord van aberkennen is "haben". De eerste lettergreep ab- van aberkennen is scheidbaar. Kan echter ook onscheidbaar voorkomen. De verbuiging vindt plaats in het Actief en wordt gebruikt als Vragende zin. Voor een beter begrip zijn talloze voorbeelden van het werkwoord aberkennen beschikbaar. Voor oefenen en consolidatie zijn er ook gratis werkbladen voor aberkennen. Je kunt niet alleen aberkennen vervoegen, maar ook alle Duitse werkwoorden. Het werkwoord behoort tot de woordenschat van het Zertifikat Deutsch of niveau C2. Opmerkingen ☆
C2 · onregelmatig · haben · scheidbaar
erkennt ab? · erkannte ab? · hat aberkannt?
Verandering van de stamklinker e - a - a
deny, disallow, deprive, deprive of, revoke
/ˈabɛɐ̯ˌkɛnən/ · /ɛɐ̯ˈkɛnt ap/ · /ɛɐ̯ˈkantə ap/ · /ɛɐ̯ˈkɛntə ap/ · /ˈabɛɐ̯kant/
jemandem eine Fähigkeit zu etwas, (durch gerichtliches Urteil) ein Recht auf etwas, eine Auszeichnung, einen Titel o. Ä. absprechen; abjudizieren, absprechen, abstreiten, einstellen, entziehen
acc., (dat.)
» Die Regierung erkannte
ihm sämtliche Rechte ab
. The government deprived him of all his rights.
De eenvoudig vervoegde werkwoordsvormen in de tegenwoordige, verleden, gebiedende en aanvoegende wijs van ab-erkennen
Tegenwoordige tijd
| erkenn(e)⁵ | ich | ab? |
| erkennst | du | ab? |
| erkennt | er | ab? |
| erkennen | wir | ab? |
| erkennt | ihr | ab? |
| erkennen | sie | ab? |
Onvoltooid verleden tijd
| erkannte | ich | ab? |
| erkanntest | du | ab? |
| erkannte | er | ab? |
| erkannten | wir | ab? |
| erkanntet | ihr | ab? |
| erkannten | sie | ab? |
Konjunktief I
| erkenne | ich | ab? |
| erkennest | du | ab? |
| erkenne | er | ab? |
| erkennen | wir | ab? |
| erkennet | ihr | ab? |
| erkennen | sie | ab? |
Konjunktief II
| erkennte | ich | ab? |
| erkenntest | du | ab? |
| erkennte | er | ab? |
| erkennten | wir | ab? |
| erkenntet | ihr | ab? |
| erkennten | sie | ab? |
⁵ Alleen in informeel taalgebruik
indicatief
Het werkwoord ab-erkennen vervoegd in de aantonende wijs Actief in de tijden tegenwoordige, verleden en toekomende tijd
Tegenwoordige tijd
| erkenn(e)⁵ | ich | ab? |
| erkennst | du | ab? |
| erkennt | er | ab? |
| erkennen | wir | ab? |
| erkennt | ihr | ab? |
| erkennen | sie | ab? |
Onvoltooid verleden tijd
| erkannte | ich | ab? |
| erkanntest | du | ab? |
| erkannte | er | ab? |
| erkannten | wir | ab? |
| erkanntet | ihr | ab? |
| erkannten | sie | ab? |
Perfectum
| habe | ich | aberkannt? |
| hast | du | aberkannt? |
| hat | er | aberkannt? |
| haben | wir | aberkannt? |
| habt | ihr | aberkannt? |
| haben | sie | aberkannt? |
Volt. verl. tijd
| hatte | ich | aberkannt? |
| hattest | du | aberkannt? |
| hatte | er | aberkannt? |
| hatten | wir | aberkannt? |
| hattet | ihr | aberkannt? |
| hatten | sie | aberkannt? |
Toekomende tijd I
| werde | ich | aberkennen? |
| wirst | du | aberkennen? |
| wird | er | aberkennen? |
| werden | wir | aberkennen? |
| werdet | ihr | aberkennen? |
| werden | sie | aberkennen? |
voltooid tegenwoordige toekomende tijd
| werde | ich | aberkannt | haben? |
| wirst | du | aberkannt | haben? |
| wird | er | aberkannt | haben? |
| werden | wir | aberkannt | haben? |
| werdet | ihr | aberkannt | haben? |
| werden | sie | aberkannt | haben? |
⁵ Alleen in informeel taalgebruik
Conjunctief
De vervoeging van het werkwoord ab-erkennen in de conjunctief I en II en in de tijden tegenwoordige tijd, verleden tijd, perfectum, plusquamperfectum en toekomende tijd.
Konjunktief I
| erkenne | ich | ab? |
| erkennest | du | ab? |
| erkenne | er | ab? |
| erkennen | wir | ab? |
| erkennet | ihr | ab? |
| erkennen | sie | ab? |
Konjunktief II
| erkennte | ich | ab? |
| erkenntest | du | ab? |
| erkennte | er | ab? |
| erkennten | wir | ab? |
| erkenntet | ihr | ab? |
| erkennten | sie | ab? |
Voltooid Konj.
| habe | ich | aberkannt? |
| habest | du | aberkannt? |
| habe | er | aberkannt? |
| haben | wir | aberkannt? |
| habet | ihr | aberkannt? |
| haben | sie | aberkannt? |
Konj. volt. verl. t.
| hätte | ich | aberkannt? |
| hättest | du | aberkannt? |
| hätte | er | aberkannt? |
| hätten | wir | aberkannt? |
| hättet | ihr | aberkannt? |
| hätten | sie | aberkannt? |
Voorwaardelijke wijs II (würde)
Vervangende vormen van de Konjunktiv II worden vervoegd met "würde" als persoonsvorm.
Imperatief
De vervoegingsvormen in de gebiedende wijs Actief tegenwoordige tijd voor het werkwoord ab-erkennen
⁵ Alleen in informeel taalgebruik
Infinitief/Deelwoord
De infinitieve vormen deelwoord en infinitief (met 'zu') in Actief voor ab-erkennen
Voorbeelden
Voorbeeldzinnen voor ab-erkennen
-
Die Regierung
erkannte
ihm sämtliche Rechteab
.
The government deprived him of all his rights.
-
Es war in astronomischen Kreisen ein heiß debattiertes Thema, dem Pluto den Planetenstatus
abzuerkennen
.
The demotion of Pluto from the status of a planet was a very hotly debated issue within the astronomical community.
Voorbeelden
Vertalingen
Vertalingen van het Duitse ab-erkennen
-
ab-erkennen
deny, disallow, deprive, deprive of, revoke
лишать, лишить, не признавать, не признать, оспаривать, оспорить, отрицать
privar, despojar, desposeer, desposeer de, privar de
déni, priver, priver de, refuser, refuser à, révoquer
iptal etmek, reddetmek, tanimamak
anular, negar, privar de, revogar
negare, privare, disconoscere, privare di
anula, retrage
megfosztás
odbierać, odebrać, pozbawiać, unieważniać, unieważnić
αποδοχή, αφαίρεση
afnemen, afwijzen, ontnemen, ontzetten uit
odejmout, zrušit
avskära, beröva, frånkänna, frånta
frakende, bestride, fradømme
剥奪する, 否定する
denegar, retirar
kieltää, riistää
fradømme, fraskrive, frata
ez onartu, ukatu
oduzeti
одземање
odvzeti
odňať, zbaviť
oduzeti
oduzeti
заперечити, позбавити
лишавам, отнемам
адмяняць
membatalkan, mencabut
thu hồi, tước
bekor qilish, mahrum etmoq
अधिकार छीनना, मान्यता रद्द करना
剥夺, 撤销
ยึดสิทธิ, เพิกถอน
박탈하다, 취소하다
ləğv etmək, məhrum etmək
გაუქმება, წართმევა
বঞ্চিত করা, বাতিল করা
heq, mohoj
अधिकार वगळणे, वंचित करणे
रद्द गर्नु, वञ्चित गर्नु
తీసివేత చేయడం, రద్దుచేయడం
atsaukt, atņemt
நிராகரித்தல், நீக்குதல்
tühistama, ära võtta
զրկել, հետ վերցնել
jêbirin, rad kirin
שלילה
سحب، نزع
سلب کردن
محروم کرنا، چھیننا
ab-erkennen in dict.cc
Vertalingen
Doe mee
Help ons en word een held door nieuwe inzendingen toe te voegen en bestaande te beoordelen. Als dank kun je deze website zonder advertenties gebruiken zodra je een bepaald aantal punten hebt behaald.
|
|
Inloggen |
Definities
Betekenissen en synoniemen van ab-erkennen- jemandem eine Fähigkeit zu etwas, (durch gerichtliches Urteil) ein Recht auf etwas, eine Auszeichnung, einen Titel o. Ä. absprechen, abjudizieren, absprechen, abstreiten, einstellen, entziehen
Betekenissen Synoniemen
Verbuigingsregels
Gedetailleerde regels voor vervoeging
- Vorming van Tegenwoordige tijd van aberkennen
- Vorming van Onvoltooid verleden tijd van aberkennen
- Vorming van Imperatief van aberkennen
- Vorming van Konjunktiv I van aberkennen
- Vorming van Konjunktiv II van aberkennen
- Vorming van Infinitief van aberkennen
- Vorming van Deelwoord van aberkennen
- Hoe vervoeg je werkwoorden in het Duits?
Afleidingen
Afgeleide vormen van ab-erkennen
≡ verkennen
≡ erkennen
≡ bekennen
≡ anerkennen
≡ einbekennen
≡ auskennen
≡ zuerkennen
≡ aberziehen
Woordenboeken
Alle vertaalwoordenboeken
Duitse werkwoord aberkennen vervoegen
Overzicht van alle tijden van het werkwoord ab-erkennen
De vervoeging van het werkwoord ab·erkennen wordt online overzichtelijk weergegeven in een werkwoordschema met alle vormen in enkelvoud en meervoud, en in alle personen (1e, 2e, 3e persoon). De verbuiging van het werkwoord ab·erkennen is dus een hulpmiddel voor huiswerk, toetsen, examens, Duitse les op school, Duits leren, studie en volwasseneneducatie. Vooral voor mensen die Duits leren is het belangrijk om de juiste vervoeging en de correcte vormen (erkennt ab? - erkannte ab? - hat aberkannt?) te kennen. Meer informatie vind je op Wiktionary aberkennen en op aberkennen in de Duden.
aberkennen vervoeging
| Tegenwoordige tijd | Onvoltooid verleden tijd | Conjunctief I | Conjunctief II | Imperatief | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | erkenn(e) ab? | erkannte ab? | erkenne ab? | erkennte ab? | - |
| du | erkennst ab? | erkanntest ab? | erkennest ab? | erkenntest ab? | erkenn(e) ab |
| er | erkennt ab? | erkannte ab? | erkenne ab? | erkennte ab? | - |
| wir | erkennen ab? | erkannten ab? | erkennen ab? | erkennten ab? | erkennen ab |
| ihr | erkennt ab? | erkanntet ab? | erkennet ab? | erkenntet ab? | erkennt ab |
| sie | erkennen ab? | erkannten ab? | erkennen ab? | erkennten ab? | erkennen ab |
indicatief Actief
- Tegenwoordige tijd: erkenn(e) ich ab?, erkennst du ab?, erkennt er ab?, erkennen wir ab?, erkennt ihr ab?, erkennen sie ab?
- Onvoltooid verleden tijd: erkannte ich ab?, erkanntest du ab?, erkannte er ab?, erkannten wir ab?, erkanntet ihr ab?, erkannten sie ab?
- Perfectum: habe ich aberkannt?, hast du aberkannt?, hat er aberkannt?, haben wir aberkannt?, habt ihr aberkannt?, haben sie aberkannt?
- Voltooid verleden tijd: hatte ich aberkannt?, hattest du aberkannt?, hatte er aberkannt?, hatten wir aberkannt?, hattet ihr aberkannt?, hatten sie aberkannt?
- Toekomende tijd I: werde ich aberkennen?, wirst du aberkennen?, wird er aberkennen?, werden wir aberkennen?, werdet ihr aberkennen?, werden sie aberkennen?
- voltooid tegenwoordige toekomende tijd: werde ich aberkannt haben?, wirst du aberkannt haben?, wird er aberkannt haben?, werden wir aberkannt haben?, werdet ihr aberkannt haben?, werden sie aberkannt haben?
Conjunctief Actief
- Tegenwoordige tijd: erkenne ich ab?, erkennest du ab?, erkenne er ab?, erkennen wir ab?, erkennet ihr ab?, erkennen sie ab?
- Onvoltooid verleden tijd: erkennte ich ab?, erkenntest du ab?, erkennte er ab?, erkennten wir ab?, erkenntet ihr ab?, erkennten sie ab?
- Perfectum: habe ich aberkannt?, habest du aberkannt?, habe er aberkannt?, haben wir aberkannt?, habet ihr aberkannt?, haben sie aberkannt?
- Voltooid verleden tijd: hätte ich aberkannt?, hättest du aberkannt?, hätte er aberkannt?, hätten wir aberkannt?, hättet ihr aberkannt?, hätten sie aberkannt?
- Toekomende tijd I: werde ich aberkennen?, werdest du aberkennen?, werde er aberkennen?, werden wir aberkennen?, werdet ihr aberkennen?, werden sie aberkennen?
- voltooid tegenwoordige toekomende tijd: werde ich aberkannt haben?, werdest du aberkannt haben?, werde er aberkannt haben?, werden wir aberkannt haben?, werdet ihr aberkannt haben?, werden sie aberkannt haben?
Voorwaardelijke wijs II (würde) Actief
- Onvoltooid verleden tijd: würde ich aberkennen?, würdest du aberkennen?, würde er aberkennen?, würden wir aberkennen?, würdet ihr aberkennen?, würden sie aberkennen?
- Voltooid verleden tijd: würde ich aberkannt haben?, würdest du aberkannt haben?, würde er aberkannt haben?, würden wir aberkannt haben?, würdet ihr aberkannt haben?, würden sie aberkannt haben?
Imperatief Actief
- Tegenwoordige tijd: erkenn(e) (du) ab, erkennen wir ab, erkennt (ihr) ab, erkennen Sie ab
Infinitief/Deelwoord Actief
- Infinitief I: aberkennen, abzuerkennen
- Infinitief II: aberkannt haben, aberkannt zu haben
- Tegenwoordig deelwoord: aberkennend
- Participle II: aberkannt