Vervoeging van het Duitse werkwoord aberkennen
De vervoeging van het werkwoord aberkennen (afnemen, afwijzen) is onregelmatig. De basisvormen zijn erkennt ab, erkannte ab en hat aberkannt. Het hulpwerkwoord van aberkennen is "haben". De eerste lettergreep ab- van aberkennen is scheidbaar. Kan echter ook onscheidbaar voorkomen. De verbuiging vindt plaats in het Actief en wordt gebruikt als Hoofdzin. Voor een beter begrip zijn talloze voorbeelden van het werkwoord aberkennen beschikbaar. Voor oefenen en consolidatie zijn er ook gratis werkbladen voor aberkennen. Je kunt niet alleen aberkennen vervoegen, maar ook alle Duitse werkwoorden. Het werkwoord behoort tot de woordenschat van het Zertifikat Deutsch of niveau C2. Opmerkingen ☆
C2 · onregelmatig · haben · scheidbaar
erkennt ab · erkannte ab · hat aberkannt
Verandering van de stamklinker e - a - a
deny, disallow, deprive, deprive of, revoke
/ˈabɛɐ̯ˌkɛnən/ · /ɛɐ̯ˈkɛnt ap/ · /ɛɐ̯ˈkantə ap/ · /ɛɐ̯ˈkɛntə ap/ · /ˈabɛɐ̯kant/
jemandem eine Fähigkeit zu etwas, (durch gerichtliches Urteil) ein Recht auf etwas, eine Auszeichnung, einen Titel o. Ä. absprechen; abjudizieren, absprechen, abstreiten, einstellen, entziehen
acc., (dat.)
» Die Regierung erkannte
ihm sämtliche Rechte ab
. The government deprived him of all his rights.
De eenvoudig vervoegde werkwoordsvormen in de tegenwoordige, verleden, gebiedende en aanvoegende wijs van aberkennen
Tegenwoordige tijd
| ich | erkenn(e)⁵ | ab |
| du | erkennst | ab |
| er | erkennt | ab |
| wir | erkennen | ab |
| ihr | erkennt | ab |
| sie | erkennen | ab |
Onvoltooid verleden tijd
| ich | erkannte | ab |
| du | erkanntest | ab |
| er | erkannte | ab |
| wir | erkannten | ab |
| ihr | erkanntet | ab |
| sie | erkannten | ab |
Konjunktief I
| ich | erkenne | ab |
| du | erkennest | ab |
| er | erkenne | ab |
| wir | erkennen | ab |
| ihr | erkennet | ab |
| sie | erkennen | ab |
Konjunktief II
| ich | erkennte | ab |
| du | erkenntest | ab |
| er | erkennte | ab |
| wir | erkennten | ab |
| ihr | erkenntet | ab |
| sie | erkennten | ab |
⁵ Alleen in informeel taalgebruik
indicatief
Het werkwoord aberkennen vervoegd in de aantonende wijs Actief in de tijden tegenwoordige, verleden en toekomende tijd
Tegenwoordige tijd
| ich | erkenn(e)⁵ | ab |
| du | erkennst | ab |
| er | erkennt | ab |
| wir | erkennen | ab |
| ihr | erkennt | ab |
| sie | erkennen | ab |
Onvoltooid verleden tijd
| ich | erkannte | ab |
| du | erkanntest | ab |
| er | erkannte | ab |
| wir | erkannten | ab |
| ihr | erkanntet | ab |
| sie | erkannten | ab |
Perfectum
| ich | habe | aberkannt |
| du | hast | aberkannt |
| er | hat | aberkannt |
| wir | haben | aberkannt |
| ihr | habt | aberkannt |
| sie | haben | aberkannt |
Volt. verl. tijd
| ich | hatte | aberkannt |
| du | hattest | aberkannt |
| er | hatte | aberkannt |
| wir | hatten | aberkannt |
| ihr | hattet | aberkannt |
| sie | hatten | aberkannt |
Toekomende tijd I
| ich | werde | aberkennen |
| du | wirst | aberkennen |
| er | wird | aberkennen |
| wir | werden | aberkennen |
| ihr | werdet | aberkennen |
| sie | werden | aberkennen |
voltooid tegenwoordige toekomende tijd
| ich | werde | aberkannt | haben |
| du | wirst | aberkannt | haben |
| er | wird | aberkannt | haben |
| wir | werden | aberkannt | haben |
| ihr | werdet | aberkannt | haben |
| sie | werden | aberkannt | haben |
⁵ Alleen in informeel taalgebruik
Conjunctief
De vervoeging van het werkwoord aberkennen in de conjunctief I en II en in de tijden tegenwoordige tijd, verleden tijd, perfectum, plusquamperfectum en toekomende tijd.
Konjunktief I
| ich | erkenne | ab |
| du | erkennest | ab |
| er | erkenne | ab |
| wir | erkennen | ab |
| ihr | erkennet | ab |
| sie | erkennen | ab |
Konjunktief II
| ich | erkennte | ab |
| du | erkenntest | ab |
| er | erkennte | ab |
| wir | erkennten | ab |
| ihr | erkenntet | ab |
| sie | erkennten | ab |
Voltooid Konj.
| ich | habe | aberkannt |
| du | habest | aberkannt |
| er | habe | aberkannt |
| wir | haben | aberkannt |
| ihr | habet | aberkannt |
| sie | haben | aberkannt |
Konj. volt. verl. t.
| ich | hätte | aberkannt |
| du | hättest | aberkannt |
| er | hätte | aberkannt |
| wir | hätten | aberkannt |
| ihr | hättet | aberkannt |
| sie | hätten | aberkannt |
Voorwaardelijke wijs II (würde)
Vervangende vormen van de Konjunktiv II worden vervoegd met "würde" als persoonsvorm.
Imperatief
De vervoegingsvormen in de gebiedende wijs Actief tegenwoordige tijd voor het werkwoord aberkennen
⁵ Alleen in informeel taalgebruik
Infinitief/Deelwoord
De infinitieve vormen deelwoord en infinitief (met 'zu') in Actief voor aberkennen
Voorbeelden
Voorbeeldzinnen voor aberkennen
-
Die Regierung
erkannte
ihm sämtliche Rechteab
.
The government deprived him of all his rights.
-
Es war in astronomischen Kreisen ein heiß debattiertes Thema, dem Pluto den Planetenstatus
abzuerkennen
.
The demotion of Pluto from the status of a planet was a very hotly debated issue within the astronomical community.
Voorbeelden
Vertalingen
Vertalingen van het Duitse aberkennen
-
aberkennen
deny, disallow, deprive, deprive of, revoke
лишать, лишить, не признавать, не признать, оспаривать, оспорить, отрицать
privar, despojar, desposeer, desposeer de, privar de
déni, priver, priver de, refuser, refuser à, révoquer
iptal etmek, reddetmek, tanimamak
anular, negar, privar de, revogar
negare, privare, disconoscere, privare di
anula, retrage
megfosztás
odbierać, odebrać, pozbawiać, unieważniać, unieważnić
αποδοχή, αφαίρεση
afnemen, afwijzen, ontnemen, ontzetten uit
odejmout, zrušit
avskära, beröva, frånkänna, frånta
frakende, bestride, fradømme
剥奪する, 否定する
denegar, retirar
kieltää, riistää
fradømme, fraskrive, frata
ez onartu, ukatu
oduzeti
одземање
odvzeti
odňať, zbaviť
oduzeti
oduzeti
заперечити, позбавити
лишавам, отнемам
адмяняць
membatalkan, mencabut
thu hồi, tước
bekor qilish, mahrum etmoq
अधिकार छीनना, मान्यता रद्द करना
剥夺, 撤销
ยึดสิทธิ, เพิกถอน
박탈하다, 취소하다
ləğv etmək, məhrum etmək
გაუქმება, წართმევა
বঞ্চিত করা, বাতিল করা
heq, mohoj
अधिकार वगळणे, वंचित करणे
रद्द गर्नु, वञ्चित गर्नु
తీసివేత చేయడం, రద్దుచేయడం
atsaukt, atņemt
நிராகரித்தல், நீக்குதல்
tühistama, ära võtta
զրկել, հետ վերցնել
jêbirin, rad kirin
שלילה
سحب، نزع
سلب کردن
محروم کرنا، چھیننا
aberkennen in dict.cc
Vertalingen
Doe mee
Help ons en word een held door nieuwe inzendingen toe te voegen en bestaande te beoordelen. Als dank kun je deze website zonder advertenties gebruiken zodra je een bepaald aantal punten hebt behaald.
|
|
Inloggen |
Definities
Betekenissen en synoniemen van aberkennen- jemandem eine Fähigkeit zu etwas, (durch gerichtliches Urteil) ein Recht auf etwas, eine Auszeichnung, einen Titel o. Ä. absprechen, abjudizieren, absprechen, abstreiten, einstellen, entziehen
Betekenissen Synoniemen
Verbuigingsregels
Gedetailleerde regels voor vervoeging
- Vorming van Tegenwoordige tijd van aberkennen
- Vorming van Onvoltooid verleden tijd van aberkennen
- Vorming van Imperatief van aberkennen
- Vorming van Konjunktiv I van aberkennen
- Vorming van Konjunktiv II van aberkennen
- Vorming van Infinitief van aberkennen
- Vorming van Deelwoord van aberkennen
- Hoe vervoeg je werkwoorden in het Duits?
Afleidingen
Afgeleide vormen van aberkennen
≡ auskennen
≡ zuerkennen
≡ bekennen
≡ anerkennen
≡ verkennen
≡ einbekennen
≡ aberziehen
≡ erkennen
Woordenboeken
Alle vertaalwoordenboeken
Duitse werkwoord aberkennen vervoegen
Overzicht van alle tijden van het werkwoord aberkennen
De vervoeging van het werkwoord ab·erkennen wordt online overzichtelijk weergegeven in een werkwoordschema met alle vormen in enkelvoud en meervoud, en in alle personen (1e, 2e, 3e persoon). De verbuiging van het werkwoord ab·erkennen is dus een hulpmiddel voor huiswerk, toetsen, examens, Duitse les op school, Duits leren, studie en volwasseneneducatie. Vooral voor mensen die Duits leren is het belangrijk om de juiste vervoeging en de correcte vormen (erkennt ab - erkannte ab - hat aberkannt) te kennen. Meer informatie vind je op Wiktionary aberkennen en op aberkennen in de Duden.
aberkennen vervoeging
| Tegenwoordige tijd | Onvoltooid verleden tijd | Conjunctief I | Conjunctief II | Imperatief | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | erkenn(e) ab | erkannte ab | erkenne ab | erkennte ab | - |
| du | erkennst ab | erkanntest ab | erkennest ab | erkenntest ab | erkenn(e) ab |
| er | erkennt ab | erkannte ab | erkenne ab | erkennte ab | - |
| wir | erkennen ab | erkannten ab | erkennen ab | erkennten ab | erkennen ab |
| ihr | erkennt ab | erkanntet ab | erkennet ab | erkenntet ab | erkennt ab |
| sie | erkennen ab | erkannten ab | erkennen ab | erkennten ab | erkennen ab |
indicatief Actief
- Tegenwoordige tijd: ich erkenn(e) ab, du erkennst ab, er erkennt ab, wir erkennen ab, ihr erkennt ab, sie erkennen ab
- Onvoltooid verleden tijd: ich erkannte ab, du erkanntest ab, er erkannte ab, wir erkannten ab, ihr erkanntet ab, sie erkannten ab
- Perfectum: ich habe aberkannt, du hast aberkannt, er hat aberkannt, wir haben aberkannt, ihr habt aberkannt, sie haben aberkannt
- Voltooid verleden tijd: ich hatte aberkannt, du hattest aberkannt, er hatte aberkannt, wir hatten aberkannt, ihr hattet aberkannt, sie hatten aberkannt
- Toekomende tijd I: ich werde aberkennen, du wirst aberkennen, er wird aberkennen, wir werden aberkennen, ihr werdet aberkennen, sie werden aberkennen
- voltooid tegenwoordige toekomende tijd: ich werde aberkannt haben, du wirst aberkannt haben, er wird aberkannt haben, wir werden aberkannt haben, ihr werdet aberkannt haben, sie werden aberkannt haben
Conjunctief Actief
- Tegenwoordige tijd: ich erkenne ab, du erkennest ab, er erkenne ab, wir erkennen ab, ihr erkennet ab, sie erkennen ab
- Onvoltooid verleden tijd: ich erkennte ab, du erkenntest ab, er erkennte ab, wir erkennten ab, ihr erkenntet ab, sie erkennten ab
- Perfectum: ich habe aberkannt, du habest aberkannt, er habe aberkannt, wir haben aberkannt, ihr habet aberkannt, sie haben aberkannt
- Voltooid verleden tijd: ich hätte aberkannt, du hättest aberkannt, er hätte aberkannt, wir hätten aberkannt, ihr hättet aberkannt, sie hätten aberkannt
- Toekomende tijd I: ich werde aberkennen, du werdest aberkennen, er werde aberkennen, wir werden aberkennen, ihr werdet aberkennen, sie werden aberkennen
- voltooid tegenwoordige toekomende tijd: ich werde aberkannt haben, du werdest aberkannt haben, er werde aberkannt haben, wir werden aberkannt haben, ihr werdet aberkannt haben, sie werden aberkannt haben
Voorwaardelijke wijs II (würde) Actief
- Onvoltooid verleden tijd: ich würde aberkennen, du würdest aberkennen, er würde aberkennen, wir würden aberkennen, ihr würdet aberkennen, sie würden aberkennen
- Voltooid verleden tijd: ich würde aberkannt haben, du würdest aberkannt haben, er würde aberkannt haben, wir würden aberkannt haben, ihr würdet aberkannt haben, sie würden aberkannt haben
Imperatief Actief
- Tegenwoordige tijd: erkenn(e) (du) ab, erkennen wir ab, erkennt (ihr) ab, erkennen Sie ab
Infinitief/Deelwoord Actief
- Infinitief I: aberkennen, abzuerkennen
- Infinitief II: aberkannt haben, aberkannt zu haben
- Tegenwoordig deelwoord: aberkennend
- Participle II: aberkannt